Ahmet Haşim
(1887 - 1933)
Çocukluğu Bağdat'ta geçen, annesinin ölümü üzerine 12 yaşındayken babasıyla birlikte İstanbul'a gelen Ahmet Haşim, Mekteb-i Sultaniye'yi (Galatasaray Lisesi) bitirdikten sonra Tütün Reji İdaresi'nde çalışmaya başladı. Bir yandan memurluk görevini yürüttü bir yandan da Hukuk Fakültesi'ne devam etti ancak öğrenimini tamamlayamadı. İzmir Sultanisi'nde iki yıl Fransızca öğretmenliği yaptı ve İstanbul'a döndü. "Türk Edebiyatında Günümüzdeki Eğilimler" adlı makalesi 1 Ağustos 1924'te yayınlanan Ahmet Haşim, makalesinde Türk edebiyatının Tanzimat'tan o zamana kadarki gelişiminin bir dökümünü yaparak geçirilen evreleri sergiliyordu. Önceleri Akşam gazetesinde fıkralar yazdı. Şiirleri "Mecmua-i Edebiye", "Aşiyan" ve "Musavver Muhit" dergilerinde çıktı. Daha sonra "Fecr-i Ati" topluluğuna katılarak "Servet-i Fünun", "Resimli Kitap", "Rebap" dergilerinde yazdı. Yahya Kemal ile birlikte "Dergah"ta toplanan yazarların arasına katıldı. Bu derginin ilk sayısında yayınlanan "Bir Günün Sonunda Arzu" adlı şiiriyle bir tartışmaya yol açtı ve bu nedenle "Şiirde Mana ve Vuzuh" adlı makalesini yazdı. Aynı yıl "Göl Saatleri" adlı ilk kitabını yayınladı ve büyük beğeniyle karşılandı. Şiirin yanı sıra söyleşi, fıkra gibi türlere yönelen Ahmet Haşim, yaşadığı dönemde şiire dil, içerik ve imge kullanımı açısınrah yeni bir soluk getirdi. Gerçekçilikten oldukça uzak olan sanatçı, bireysel bir üslup içinde kalmayı tercih ederek "saf şiir" olarak adlandırılan akımın ilk örneklerini verdi.
Eserlerinden bazıları: Bize Göre, Frankfurt Seyahatnamesi, Gurebahane-i Laklakan (Yoksul Leylekler Bakımevi)
0 yorum:
Yorum Gönder